Skip to Content

M3

Het eerste halfjaar van dit schooljaar hebben we iedere woensdag les in Hasselt. Deze lessen, M3 (making, matter, meaning) volgen wij (de leerlingen van MASieraad) samen met de master studenten van PXL Hogeschool. Een prima combinatie zou je denken….

De groep van MASieraad bestaat uit 5 studenten, PXL heeft maar liefst 12 master studenten jewellery design. Dat maakt de groep erg groot. De eerste lessen hebben we een aantal sessies gehad waarbij iedereen kort aan het woord kwam over een voor die persoon relevant onderwerp, anderen konden daar weer op reageren en vragen over stellen. Op deze manier leer je goede vragen te stellen, kritisch te kijken en te denken over je eigen keuzes en die van anderen. Hele nuttige oefeningen waren het, echter duurden die lessen wel te lang, helaas. Het was moeilijk om bij 16 personen steeds de aandacht erbij te houden en met zinnige vragen en feedback te komen. Na de eerste lessen is ook besloten om de latere presentaties te verdelen over meerdere woensdagen.

Ik vind het bijzonder opvallend hoe sommige studenten niet eens de moeite doen om te luisteren naar hun collega’s. Ze zitten op hun laptop ander werk te doen. Luisteren niet en kunnen daarmee ook hun collega niet van goede feedback voorzien of goede vragen stellen. Ik vind dit zeer kwalijk en wind mij hier wel enigzins over op… Maar ach, zelf weten, hun leven, loslaten en doorgaan…ik zit hier om iets te leren en luister actief naar wat anderen te zeggen hebben. Ook als collega’s onderwerpen bespreken die mij niet interesseren kan ik uit hun presentatie, de vragen en de antwoorden veel leren, ook over hoe ik iets niet zou willen.

In januari moeten we een paper inleveren. De opdracht voor deze paper is om te schrijven over het werk dat je aan het maken bent, jouw inspiratie, je bronnen en kunstenaars die je daarbij kunt betrekken. Het was een leerzame manier van schrijven, want je leert je eigen werk te plaatsen, je leert onderzoeken waar je werk over gaat. Deze paper heeft mij ook verder geholpen met het schrijven van mijn uiteindelijke thesis, dus dat is heel fijn.

Natuurlijk moeten we dit verhaal ook weer presenteren, man o man, die presentaties…erg ongemakkelijk vind ik die. Ik moet bekennen dat ik het wel voor elkaar krijg. Ik weet wat ik wil zeggen, ik ben voorbereid en neem iedereen mee op mijn pad.