Skip to Content

Thesis: Performing Identity

Dit jaar stond in het teken van 2 dingen, het maken van je eindexamen werk en het schrijven van je thesis (scriptie). Dit alles zou samen opgaan, en dat was bij mij zeker het geval. Het is een mooi samenspel van maken en schrijven geworden. Hieronder in het kort waar ik over heb geschreven en waar mijn gemaakte werk over gaat.

In mijn thesis bespreek ik de ideeën van een aantal psychologen en filosofen en voor mij belangrijke kunstenaars, ik onderzoek het thema identiteit. Ben jij dezelde persoon in iedere situatie? Word jouw identiteit gedefieerd door jou of hangt deze af van je omgeving?

In het eerste jaar begon ik enigszins aangrijpend werk over mijn lichaam te maken. Maar toen ik dat thema meer ging onderzoeken besefte ik dat het meer om identiteit in het algemeen ging dan om het lichaam zelf.

Via The Performativity Theorie van Judith Butler kwam ik bij verschillende deskundigen uit die zich uitspraken over  identiteit. Ik werd geraakt door het idee van Performativeit. Ik heb dit idee breder getrokken, dus niet alleen over gender-identiteit, maar over identiteit in het algemeen en ook in combinatie met kunst-sieraden.

Een van de laatste mensen die ik tegenkwam tijdens mijn onderzoek was hoogleraar psychologie en psychoanalyticus Paul Verhaeghe, die uitlegde dat we geen identiteit in onszelf hebben, maar dat onze identiteit wordt bepaald door de mensen om ons heen. Dat brengt me terug bij de vraag die ik aan het begin stelde: wordt je identiteit door jezelf bepaald, of hangt die af van je omgeving? Butler, Beauvoir en Sartre vertellen ons dat je je moet gedragen op een manier die mensen herkennen. Je moet in een hokje passen. Mensen moeten in deze hokjes passen, zodat iedereen begrijpt met wie ze te maken hebben. Mensen identificeren zichzelf met de hulp van andere mensen in hetzelfde hokje. Als je niet in een hokje past, wordt je niet herkend als identiteit. De ideeën van Verhaeghe, Butler, Beauvoir en Sartre hebben veel gemeen. Dit roept de vraag op: hebben we geen identiteit als onze omgeving ons niet herkent? Op deze vraag heb ik geen antwoord, maar ik wil dit onderwerp in de toekomst wel verder verkennen, gecombineerd met het maken van kunstsieraden.

Dat brengt mij bij het onderwerp van mijn werk, wat is mijn werk? Zijn het sieraden, is het kunst of zijn het rekwisieten? Ik herinner me een kort gesprek dat ik vorig jaar had met Liesbeth den Besten over het werk dat Lauren Kalman maakt. In welk hokje past haar werk? Zijn het sieraden of rekwisieten om te gebruiken bij performances? Kalman zelf heeft het in bepaalde gevallen over rekwisieten. In het gesprek met Liesbeth kwam ik tot de conclusie dat het om sieraden gaat omdat het op het lichaam gedragen kan worden. Maar sieraden zijn meestal gemaakt om er leuk uit te zien en je er mooier uit te laten zien.
Dezelfde vraag zal worden gesteld als mensen mijn werk te zien krijgen in de afstudeershow. Wat zijn het? Zijn dit kunstwerken, kunstsieraden of stukken die deel uitmaken van een performance of foto? Ik zie wel dat deze stukken niet door mensen in het dagelijks leven gedragen zullen worden. Ze worden misschien helemaal niet door mensen gedragen, maar ik hoop dat ze een discussie openen over wat mensen zien en denken en dat het meer zal zijn dan alleen een mooi stuk.

Ik zou graag een plek voor discussie willen openen; ik wil vragen oproepen. Hoe kijken we naar elkaar, wat zijn onze verwachtingen, van onszelf en van de ander? In mijn onderzoek stelde ik vragen over identiteit, ook in combinatie met sieraden. Balanceren mijn stukken tussen kunstsieraden en kunst, of kunnen ze zich als beide identificeren? Het dragen van mijn stukken zal je identiteit veranderen en je zult anders behandeld worden omdat mensen niet zullen herkennen wat je doet. De stukken zullen waarschijnlijk veel vragen oproepen.

Mijn scriptie voelt als een doorstart, niet als een afsluiting. Hetzelfde geldt voor het werk dat ik heb gemaakt, ik heb heb nog veel meer te zeggen en te onderzoeken over het onderwerp identiteit en identiteit in combinatie met sieraden. Ik kan duidelijk zeggen dat ik nog niet klaar ben, de drang om kunstsieraden te maken is aangewakkerd en ik zal doorgaan.

Wil je mijn scriptie lezen (engels) dan kun je mij om een pdf vragen via info@kunstgoud.nl